Skip to main content

புத்தகத் திருவிழா!

இரண்டு நாளைக்கு முன்னரே இதை பதிந்திருக்க வேண்டும்.வழக்கம் போல சோம்பேறித்தனம்....பொய் சொல்வதானால் ரொம்ப பிஸி :)

கதையெல்லாம் எழுதப் போவதில்லை,படம் காட்டுவதோடு நிறுத்திக் கொள்கிறேன்.
பச்சையப்பன் கல்லூரிக்கு எதிரே இருக்கும் மிகப் பெரிய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய பள்ளி வளாகத்தில் இந்த கண்காட்சி நடைபெறுகிறது.நுழைவு வாயிலில் இருந்து கண்காட்சி அரங்கிற்கு 200 மீட்டர் தூரமாவது இருக்கும்.இரு மருங்கும் வினைல் தட்டிகளில் புத்தக விளம்பரம்,ஆர்ச் என ஆரம்பமே அமர்களமாயிருக்கிறது.

நாலைந்து டிக்கெட் கவுண்டர்கள் இருந்தாலும், நான் போனபோது ஒரே ஒரு கவுண்டர் மட்டுமே திறந்திருந்தது.நுழைவுக் கட்டணம் ஐந்தே ரூபாய்தான்.
நீள நீளமான வரிசைகள்,கடந்த ஆண்டை விட ஸ்டால்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்திருக்கிறது.நிறைய கடைகள்,நிறைய புத்தகம்....நல்ல நடை பயிற்சி!
ஸ்டால்களின் நீள அகலங்களை இன்னமும் கொஞ்சம் அதிகரித்திருக்கலாம்.ஒரே நேரத்தில் பத்து,பதினைந்து பேர் நின்றாலே கடையில் கூட்டம் நிரம்பி வழிவதைப் போலவொரு தோற்றம்.பலர் இதனாலேயே அடுத்தடுத்த ஸ்டாலை நோக்கி நகர்வதை காண முடிகிறது.
குட்டி குட்டியாய் பள்ளி மாணவர்கள் ஆர்வமாய் புத்தகங்களை பார்வையிட வந்திருந்தனர். பலர் ஓடிப் பிடித்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர்.ஒரு ஆசிரியை புத்தகங்களை வைத்துக் கொண்டு மாணவர்களுக்கு தீவிரமாய் விளக்கிக் கொண்டிருந்தார்.சந்தோஷமாய் இருந்தது.
டிக்‌ஷனரிகளுக்கு அடுத்து அநேகமாய் நிறைய கடைகளில் இருந்தது பொன்னியின் செல்வன் நாவல்தான்.எல்லோருக்கும் பதிப்பிக்கும் உரிமையை கொடுத்து விட்டார்கள் போலும்.நக்கீரன் பதிப்பகம் ஐந்து பாகத்தையும் ஒரே புத்தகமாய் வெளியிட்டிருக்கிறார்கள். மேலே உள்ள படம் அதுதான். நல்ல நேர்த்தியான வடிவமைப்பு...பார்த்தவுடன் வாங்க தூண்டும்.


ஹிந்தியை தாய் மொழியாக கொண்ட காஜல் அகர்வாலும், ரீமாசென்னும் குமுதத்தில் வரும் ஆக்கங்களை விரும்பி விழுந்து விழுந்து படிக்கிறார்களாம். கேப்பையில நெய் வழியுது!! :)

இந்த வருடம் புத்தகங்கள் வாங்க எனக்கு தடை விதித்து விட்டார்கள். கடந்த இரண்டு வருடங்களாய் வாங்கின புத்தகங்களில் பலதை இன்னமும் பிரிக்காமைதான் காரணம். என்னைத் தவிர மற்ற மூன்று பேரும் நான் பொறாமைப் படும் அளவுக்கு புத்தகங்களை வாங்கிக் குவித்தனர்.

மீண்டும் வாசிக்க ஆரம்பித்து விட்டேன்.


Popular posts from this blog

மதங்கள் என்ன செய்யும் !

மதங்கள் எதுவாக இருந்தாலும் அவை  இதைத்தான் செய்யும்.  சொல்லிவைத்தாற் போல அவை பிணங்களின் மீதே உயிர்த்தெழும். பிரிவினைகளில் உரம் பெறும். வெறுப்புகளே  அதன் வீரியம். ரத்தம் குடித்தே உயிர் வாழும். பெண்களை  போற்றாது, ஆனால் அங்கிருக்கும் பெண்கள் வரிந்து கட்டிக்க கொண்டு அதை போற்றுவார்கள். ஆனால்..... இந்த  மதங்களின் "அசட்டு" கடவுள்கள் மாய்ந்து மாய்ந்து அன்பை, சமத்துவத்தை, அறத்தை, அஹிம்சையை போதித்திருப்பார்கள் . அவற்றை இந்த மதங்கள் கண்டுகொள்வதும்  இல்லை, கவலைப்படுவதும் இல்லை. இதெல்லாம் தெரிந்தும் இந்த கடவுளர்களால் இன்று வரை மதங்களை எதுவும் செய்ய முடிவதில்லை. அதனாலேதான் அசட்டு கடவுள்கள் என்கிறேன். கொஞ்சம் கவனித்துப்பாருங்கள்  எந்த ஒரு கடவுளும் மதச்சண்டைகளில் தன்னுடைய ஆட்களை  காப்பாற்றியதாக வரலாறு இல்லை. அதாவது மதங்களுக்கும் தனக்கும் எந்த ஒரு தொடர்பும் இல்லை என்பதைப் போலத்தான் எல்லா கடவுளர்களும் இருக்கிறார்கள். இதை ஏனோ இந்த ஆவேச மதப்ரியர்கள்(எத்தனை நாளைக்குத்தான் மதவெறியர்கள் என்று எழுதுவது) புரிந்து கொள்வதில்லை.  சரி, இந்த கடவுளர்கள் தங்களுக்குள்ளாவது சண...

அழகரும் பின்னே ஞானும்ம்ம்ம்

நேற்று மாலை நான்கு மணி வரை மதுரைக்கு போகும் திட்டம் எதுவுமில்லை. ஒரு வருடமும் இல்லாத வகையில் இந்த வருடம் அழகர் என்னை மிஸ் பண்ணப் போகிறார் என்றே நினைத்திருந்தேன். சூழ்நிலைகள் மற்றும் வேலைகளின் காரணமாய் இந்த திருவிழா எல்லாம் முடிந்த பின்னால் ஊருக்குப் போகலாமென என்னையே சமாதானம் செய்து கொண்டிருந்தேன். தம்பியும், தங்கையும் இதே சிங்காரச் சென்னையில் ஆளுக்கு ஒரு பகுதியில் செட்டிலாகி இருந்தாலும், நாங்கள் ஆடிக்கொரு தடவை, அம்மாவாசைக்கு ஒரு தடவைதான் நேரில் பார்த்துக் கொள்கிறோம். அவரவர் வேலையில் அவ்வளவு பிஸியாக இருக்கிறோமாம். ஆனால் இரண்டு நாளைக்கொரு தடவை ஃபோனில் ஷேம லாபங்களை விசாரித்துக் கொள்வதுண்டு. அந்த வகையில் நான்கு மணி வாக்கில் தம்பி போனில் அழைத்து, “சாமி பார்க்கப் போகலாமா” எனக் கேட்டான்.  அவன் பற்ற வைத்த அந்த பொறி பற்றிக் கொண்டு எரிந்ததில் ஏழு மணிக்கெல்லாம் கோயம்பேட்டில் இருந்து கிளம்பிய ARC Travels ன் ஏஸி பஸ்ஸில் உட்கார்ந்திருந்தோம். காலையில் நாலு மணிக்கெல்லாம் கொண்டு மதுரை கொண்டு சேர்த்து விடுவதாய் கூறினர். ஆனால் பேருந்து சென்னையை விட்டு வெளியே வந்த போது மணி ஒன்பதாகி இருந்தத...

2012

பத்துப் பதினைந்து வருடத்து முயற்சியில் ஒரு மலையுச்சிக்குப் போன மிதப்பில், கவனம் சிதறியோ அல்லது கால் இடறியோ தலை குப்புற விழுந்து, அந்த அடி தந்த காயத்தையும், அது தந்த வேதனையையும் உள் வாங்கி, நிதானித்து வலியோடு எழுந்து நின்றது 2011 என்றால், காயங்களை ஆற்றி மெல்ல இயல்புக்குத் திரும்பி மீண்டும் மலை உச்சியை நிமிர்ந்து பார்க்கவும், அதன் மீது மீண்டும் ஏறவும் தீர்மானித்தது 2012.  மெல்ல மெல்ல உயரம் போவது சாதனை, உயரத்தில் இருந்து தொபீரென கீழே விழுவது வேதனை....இரண்டையும் அனுபவிக்கும் வாய்ப்பு எல்லோருக்கும் வாய்க்காது. இரண்டையும் பார்த்தாயிற்று.வெயிலின் அருமையை நிழலிலும், நிழலின் அருமையை வெயிலிலும் தெரிந்து கொண்ட வகையில் நான் பாக்கியவான்.  அந்த வகையில் இத்தோடு தொலைந்தான் என நினைத்தவர்களுக்கு ஏமாற்றத்தையும், அட அதற்குள் எழுந்து விட்டானே என்றவர்களுக்கு ஆச்சர்யத்தையும் தர முடிந்ததுதான் இந்த ஆண்டின் ஒரே சாதனை. புத்தாண்டில் இதையெல்லாம் செய்யப் போகிறேன் என இப்போது பட்டியலிடுவதை விடவும் , இந்த வருடத்தில் இதையெல்லாம் சாதித்திருக்கிறேனென  வருட முடிவில்  பதிவெழுதவே விரும்புகிற...