நேற்று மாலை நான்கு மணி வரை மதுரைக்கு போகும் திட்டம் எதுவுமில்லை. ஒரு வருடமும் இல்லாத வகையில் இந்த வருடம் அழகர் என்னை மிஸ் பண்ணப் போகிறார் என்றே நினைத்திருந்தேன். சூழ்நிலைகள் மற்றும் வேலைகளின் காரணமாய் இந்த திருவிழா எல்லாம் முடிந்த பின்னால் ஊருக்குப் போகலாமென என்னையே சமாதானம் செய்து கொண்டிருந்தேன்.
தம்பியும், தங்கையும் இதே சிங்காரச் சென்னையில் ஆளுக்கு ஒரு பகுதியில் செட்டிலாகி இருந்தாலும், நாங்கள் ஆடிக்கொரு தடவை, அம்மாவாசைக்கு ஒரு தடவைதான் நேரில் பார்த்துக் கொள்கிறோம். அவரவர் வேலையில் அவ்வளவு பிஸியாக இருக்கிறோமாம். ஆனால் இரண்டு நாளைக்கொரு தடவை ஃபோனில் ஷேம லாபங்களை விசாரித்துக் கொள்வதுண்டு. அந்த வகையில் நான்கு மணி வாக்கில் தம்பி போனில் அழைத்து, “சாமி பார்க்கப் போகலாமா” எனக் கேட்டான்.
அவன் பற்ற வைத்த அந்த பொறி பற்றிக் கொண்டு எரிந்ததில் ஏழு மணிக்கெல்லாம் கோயம்பேட்டில் இருந்து கிளம்பிய ARC Travels ன் ஏஸி பஸ்ஸில் உட்கார்ந்திருந்தோம். காலையில் நாலு மணிக்கெல்லாம் கொண்டு மதுரை கொண்டு சேர்த்து விடுவதாய் கூறினர். ஆனால் பேருந்து சென்னையை விட்டு வெளியே வந்த போது மணி ஒன்பதாகி இருந்தது. ஆனாலும் கூட நள்ளிரவு 2.45க் கெல்லாம் பெரியார் பேருந்து நிலையத்திற்கு வந்து விட்டிருந்தோம்.
பழைய எம்.ஜி.ஆர் பாடல்கள் உரக்க ஒலிக்க விட்டபடி ஒன்றிரண்டு டீக்கடைகள் திறந்திருந்தது, நாலைந்து பேர் கடமையாய் டீ குடித்துக் கொண்டிருக்க பெரியார் பேருந்து நிலையம் இருளின் நிழலில் உறங்கிக் கொண்டிருந்தது. வீடு வந்த போது மணி 3.15. அந்த நேரத்தில் அம்மா எங்களை எதிர்பார்க்கவில்லை. குஷியாகி விட்டிருந்தார்.
ஆறு மணிக்கெல்லாம் மூன்றுமாவடியில் கூட்டம் சேரத் துவங்கியிருந்தது. வீட்டிலிருந்து காலாற நடந்து எதிர்சேவை மண்டகப் படிக்கு வந்த போது தூரத்தே அழகரின் பல்லக்கு தெரிந்தது. என்ன டைமிங் என என்னையே சிலாகித்துக் கொண்டேன்.
சமீபத்தில் பெங்களூரில் குண்டு வெடித்த எதிரொலியோ என்னவோ பக்தர்களை விட போலீசாரின் எண்ணிக்கை அதிகமாய் இருந்தது. பல்லக்கின் முன்னே 50 பேரும், பின்னே 50 பேருமாய் போலீஸ் புடைசூழ மதுரைக்குள் நுழைகிறார் அருள்மிகு கள்ளழகர்.
அதே உண்டியல்கள். ”உண்டியல் வரும் முன்னே, அழகர் வருவார் பின்னே”....என்று புது மொழி சொல்லலாம்.
குதிரை மீது போலீஸ், பாதுகாப்புக்காகவா, இல்லை படங் காட்டவா என்பது அவர்களுக்கே வெளிச்சம். :)
நேர்த்திக் கடன் என்கிற பெயரில் கொண்டாட்டங்கள்.
உடனே சென்னை திரும்ப வேண்டிய சூழல். அம்மாவையும் அப்பாவையும்,அழகரையும், பார்த்தாச்ச்ச்ச்ச்......வேறென்ன வேணும், அது போதும்.