மதம் என்கிற ஒன்று தமிழகத்தில் ஐந்தாம் நூற்றாண்டில்தான் நுழைந்திருக்கிறது. அதுவும் சமண,பௌத்த மதங்கள்தான் தமிழகத்தின் முதல் மதங்கள். அதன் பிறகு கொஞ்சம் லேட்டாக அதாவது ஏழாம் நூற்றாண்டு வாக்கில் சைவ மதமும், அதைத் தொடர்ந்து வைணவமும் தமிழகத்தில் நுழைந்திருக்கின்றன.
ஐந்தாம் நூற்றாண்டிற்கு முன்னர் தமிழகத்தின் தெய்வஙக்ளாக வேலன் அல்லது முருகன், மாலன் என்கிற மாயோனை தங்கள் தெய்வமாகவும் வணங்கியிருந்தனர். பிடாரி, காடுகிழாள்,கொற்றவை போன்ற பெண் தெய்வ வழிபாடுகளும் இருந்திருக்கின்றன. இவை எல்லாமே நிலம் சார்ந்த தொன்மகுடி தெய்வங்கள். இவற்றிற்கென கோவில் குளங்கள் என கட்டமைப்புகள் எதுவும் இருக்கவில்லை. பெரும்பாலும் மரத்தடியில்தான் அமர்த்தியிருந்தனர்.
தமிழகத்தில் மதம் என்பது கட்டமைப்புடன் கூடிய ஸ்தாபனமாக உருவெடுத்தது களப்பிரர்கள் ஆட்சிக் காலத்தில்தான். கிட்டத்தட்ட இரண்டு நூற்றாண்டு காலம் தமிழகத்தின் மையப்பகுதியை இவர்கள் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தனர். தஞ்சைக்கும், திருச்சிக்கும் இடைப்பட்ட பகுதி களப்பிரர்களின் ஆளுகைக்குள் இருந்திருக்கலாம் எனத் தெரிகிறது. தஞ்சைக்கு அருகில் இப்போதும் உள்ள செந்தலை என்னும் ஊரே களப்பிரர்களின் தலைநகராக இருந்திருக்கிறது.
இவர்கள் ஆட்சிக்காலத்தில் சமண மதம் தமிழகமெங்கும் தழைத்தோங்கி இருந்தது. பின்னாளில் சோழ மன்னர்களின் ஆதரவோடு தலையெடுத்த சைவ மதத்தின் 63 நாயன்மார்களில் மதுரைக்குத் தெற்கே ஒருவர் கூட இல்லை என்பதில் இருந்தே சமணமதம் பாண்டியர்களின் நிலப்பரப்பில் எத்தனை புகழோடு இருந்தது என்பதை புரிந்து கொள்ளலாம்.
சைவ மதம் கூட கர்நாடகத்தில் இருந்துதான் தமிழகத்திற்குள் நுழைந்தது. அதுவும் ஏழாம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகே வந்தது. ஆந்திர,கர்நாடக எல்லையில் இருந்து வந்தவர்களான பல்லவ மன்னர்களினால் களப்பிரர் காலம் முடிவுக்கு வந்து பல்லவர்களின் ஆட்சி தமிழகத்தில் நிலைபெற்றது.மகேந்திரவர்மன் காலத்தில்தான் தமிழகத்தில் சைவமதம் துளிர்விட ஆரம்பித்தது.இந்த காலகட்டத்தில் கர்நாடகத்திலிருந்து வந்த வீரசைவர்கள் தமிழகத்தில் சைவம் பரவ காரணமாயிருந்தனர்.
இந்த வீரசைவமே பின்னாளில் தமிழ் மண்ணோடும் மரபோடும் இனைந்து தமிழ் சைவமாயிற்று. பின்னாளில் பல்லவர்களின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்து சோழர்கள் தலையெடுத்த போது இந்த தமிழ் சைவம் இரண்டாம் இடத்துக்குத் தள்ளப்பட்டு, காஷ்மீரத்தில் இருந்து வந்த பிராமணர்கள் முன்வைத்த பாசுபத சைவமே தழைத்தோங்கியது.
வடமொழி பின்புலத்தோடு உள்நுழைந்த பாசுபத சைவர்கள் சடங்கு, சம்பிரதாயங்கள்,பரிகாரங்கள் என மன்னர்களின் அணுக்கமானவர்களாகிப் போனார்கள். ஆட்சி,அதிகாரங்களை நிர்வகிக்கும் அளவுக்கும் அவர்களின் செல்வாக்கு உச்சத்தில் இருந்தது. குறிப்பாக ராஜராஜசோழன் காலத்தில்தான் இவர்கள் பெற்ற முக்கியத்துவம் குறிப்பிடத்தக்கது . சமஸ்கிருதம் தமிழ் கல்வெட்டுகளில் இடம் பெற்றதும் இந்த காலகட்டத்தில்தான்.
நாலுவேதங்களைப் படித்தவர்கள் என்பதால் பாசுபத சைவர்கள்(பிராமணர்கள்) “சதுர்வேதி” என அழைத்தனர். இந்த சதுர்வேதிகளுக்காக அவர்களின் சமஸ்கிருத மொழி வளர்ச்சிக்காக சோழர்களின் காலத்தில் ஊர்கள் தானமாக வழங்கப்பட்டன. இவை சதுர்வேதி மங்கலங்கள் எனப்பட்டது. இவை வளமான விளைநிலங்கள். இப்படியாக வட இந்திய அதாவது காஷ்மிரத்து பிராமணர்கள் தமிழகத்தில் செழித்து வளர்ந்தனர்.
பாசுபத சைவர்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் தங்களை தமிழர்களாகவே மாற்றிக்கொண்டனர். ராஜராஜனின் ராஜகுருவான ஈசான்ய பண்டிதர் காஷ்மிரத்து பிராமணர். உள்ளூரில் ஏற்கனவே பரவியிருந்த தமிழ்சைவர்களை அழித்தொழிக்கும் வேலையை இவர்கள் செய்ய ஆரம்பித்தனர். தமிழ் சைவர்களின் கையில் இருந்த கோவில்கள், மடங்கள் எல்லாம் பாசுபத சைவர்களின் ஆதிக்கத்திலும், கட்டுப்பாட்டிலும் கொண்டு வரப்பட்டன.
சமண, பௌத்த வழிபாட்டுத் தலங்களோடு சேர்த்து தமிழ் சைவர்களின் மடங்கள், கோவில்கள் இடிக்கப்பட்டு அந்த இடத்தில் புதிய கோவில்கள் பாசுபத சைவ ஆகமத்தின் படி கட்டப்பட்டன. இதனை வரலாறு “குகையிடிகலகம்” என பதிவு செய்கிறது. தஞ்சை பெரிய கோவில் கூட பாசுபத சைவ ஆகமத்தின் படிதான் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. இப்படியாக தமிழகத்திற்குள் ஒரு கலாச்சார படையெடுப்பையே அனுமதித்த வகையில் ராஜராஜனை தமிழகவரலாறு மன்னிக்காது.
புராணங்கள், தல வரலாறுகள் என்கிற பெயரில் உள்ளூர் தெய்வங்களை சைவ மதத்தோடு இணைத்த கைங்கர்யமும் இந்த காலகட்டத்தில்தான் நடந்தேறியது. முருகனும், விநாயகரும் சிவனின் பிள்ளைகளாகவும், மாயோன் என்கிற திருமால் சிவனின் மைத்துனராகவும் ஆக்கப்பட்டு அதற்கேற்ற கதைகள் கட்டப்பட்டன.
வைணவ மதமும் பல்லவர்களின் காலத்தில்தான் தமிழகத்தில் நுழைந்தது. சோழ மன்னர்களிடம் சைவர்களுக்கு கிடைத்த ஆதரவு வைணவர்களுக்கு கிடைக்கவில்லை. மிக கடுமையான எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் தமிழகத்தில் வைணவம் தமிழகத்தில் பிழைத்துக் கிடந்தது. பின்னாளில் சேர, பாண்டிய, நாயக்க மன்னர்களின் காலத்தில்தான் பெரும்பான்மையான வைணவதலங்கள் சிறப்படைந்தன.
ஆறாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இஸ்லாமியர்கள் குதிரைவியாபாரிகளாக தமிழகத்தில் நுழைந்தனர். பாண்டிய, சோழ மன்னர்கள் இவர்களுக்கு ஆதரவளித்தனர். குடியிருக்க, வழிபாட்டுத்தலம் அமைத்துக் கொள்ள இடம் ஒதுக்கப்பட்டன. அப்படி சோழர்களால் உறையூரில் ஒதுக்கப்பட்ட இடத்தில் கட்டப்பட்ட பள்ளிவாசல் இன்றும் இருந்துவருகிறது. உறையுர் இன்றைய திருச்சி மாநகரத்தின் ஒருபகுதியாக இருக்கிறது.
கிருத்துவ மதம் சேர மன்னர்களின் மூலமாகத்தான் தமிழகத்தில் நுழைந்தது. ஒரு சேர மன்னன் கிருத்துவனாக இருந்ததாகக்கூட தகவல்கள் உண்டு.
ஐந்தாம் நூற்றாண்டிற்கு முன்னர் தமிழகத்தின் தெய்வஙக்ளாக வேலன் அல்லது முருகன், மாலன் என்கிற மாயோனை தங்கள் தெய்வமாகவும் வணங்கியிருந்தனர். பிடாரி, காடுகிழாள்,கொற்றவை போன்ற பெண் தெய்வ வழிபாடுகளும் இருந்திருக்கின்றன. இவை எல்லாமே நிலம் சார்ந்த தொன்மகுடி தெய்வங்கள். இவற்றிற்கென கோவில் குளங்கள் என கட்டமைப்புகள் எதுவும் இருக்கவில்லை. பெரும்பாலும் மரத்தடியில்தான் அமர்த்தியிருந்தனர்.
தமிழகத்தில் மதம் என்பது கட்டமைப்புடன் கூடிய ஸ்தாபனமாக உருவெடுத்தது களப்பிரர்கள் ஆட்சிக் காலத்தில்தான். கிட்டத்தட்ட இரண்டு நூற்றாண்டு காலம் தமிழகத்தின் மையப்பகுதியை இவர்கள் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தனர். தஞ்சைக்கும், திருச்சிக்கும் இடைப்பட்ட பகுதி களப்பிரர்களின் ஆளுகைக்குள் இருந்திருக்கலாம் எனத் தெரிகிறது. தஞ்சைக்கு அருகில் இப்போதும் உள்ள செந்தலை என்னும் ஊரே களப்பிரர்களின் தலைநகராக இருந்திருக்கிறது.
இவர்கள் ஆட்சிக்காலத்தில் சமண மதம் தமிழகமெங்கும் தழைத்தோங்கி இருந்தது. பின்னாளில் சோழ மன்னர்களின் ஆதரவோடு தலையெடுத்த சைவ மதத்தின் 63 நாயன்மார்களில் மதுரைக்குத் தெற்கே ஒருவர் கூட இல்லை என்பதில் இருந்தே சமணமதம் பாண்டியர்களின் நிலப்பரப்பில் எத்தனை புகழோடு இருந்தது என்பதை புரிந்து கொள்ளலாம்.
சைவ மதம் கூட கர்நாடகத்தில் இருந்துதான் தமிழகத்திற்குள் நுழைந்தது. அதுவும் ஏழாம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகே வந்தது. ஆந்திர,கர்நாடக எல்லையில் இருந்து வந்தவர்களான பல்லவ மன்னர்களினால் களப்பிரர் காலம் முடிவுக்கு வந்து பல்லவர்களின் ஆட்சி தமிழகத்தில் நிலைபெற்றது.மகேந்திரவர்மன் காலத்தில்தான் தமிழகத்தில் சைவமதம் துளிர்விட ஆரம்பித்தது.இந்த காலகட்டத்தில் கர்நாடகத்திலிருந்து வந்த வீரசைவர்கள் தமிழகத்தில் சைவம் பரவ காரணமாயிருந்தனர்.
இந்த வீரசைவமே பின்னாளில் தமிழ் மண்ணோடும் மரபோடும் இனைந்து தமிழ் சைவமாயிற்று. பின்னாளில் பல்லவர்களின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்து சோழர்கள் தலையெடுத்த போது இந்த தமிழ் சைவம் இரண்டாம் இடத்துக்குத் தள்ளப்பட்டு, காஷ்மீரத்தில் இருந்து வந்த பிராமணர்கள் முன்வைத்த பாசுபத சைவமே தழைத்தோங்கியது.
வடமொழி பின்புலத்தோடு உள்நுழைந்த பாசுபத சைவர்கள் சடங்கு, சம்பிரதாயங்கள்,பரிகாரங்கள் என மன்னர்களின் அணுக்கமானவர்களாகிப் போனார்கள். ஆட்சி,அதிகாரங்களை நிர்வகிக்கும் அளவுக்கும் அவர்களின் செல்வாக்கு உச்சத்தில் இருந்தது. குறிப்பாக ராஜராஜசோழன் காலத்தில்தான் இவர்கள் பெற்ற முக்கியத்துவம் குறிப்பிடத்தக்கது . சமஸ்கிருதம் தமிழ் கல்வெட்டுகளில் இடம் பெற்றதும் இந்த காலகட்டத்தில்தான்.
நாலுவேதங்களைப் படித்தவர்கள் என்பதால் பாசுபத சைவர்கள்(பிராமணர்கள்) “சதுர்வேதி” என அழைத்தனர். இந்த சதுர்வேதிகளுக்காக அவர்களின் சமஸ்கிருத மொழி வளர்ச்சிக்காக சோழர்களின் காலத்தில் ஊர்கள் தானமாக வழங்கப்பட்டன. இவை சதுர்வேதி மங்கலங்கள் எனப்பட்டது. இவை வளமான விளைநிலங்கள். இப்படியாக வட இந்திய அதாவது காஷ்மிரத்து பிராமணர்கள் தமிழகத்தில் செழித்து வளர்ந்தனர்.
பாசுபத சைவர்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் தங்களை தமிழர்களாகவே மாற்றிக்கொண்டனர். ராஜராஜனின் ராஜகுருவான ஈசான்ய பண்டிதர் காஷ்மிரத்து பிராமணர். உள்ளூரில் ஏற்கனவே பரவியிருந்த தமிழ்சைவர்களை அழித்தொழிக்கும் வேலையை இவர்கள் செய்ய ஆரம்பித்தனர். தமிழ் சைவர்களின் கையில் இருந்த கோவில்கள், மடங்கள் எல்லாம் பாசுபத சைவர்களின் ஆதிக்கத்திலும், கட்டுப்பாட்டிலும் கொண்டு வரப்பட்டன.
சமண, பௌத்த வழிபாட்டுத் தலங்களோடு சேர்த்து தமிழ் சைவர்களின் மடங்கள், கோவில்கள் இடிக்கப்பட்டு அந்த இடத்தில் புதிய கோவில்கள் பாசுபத சைவ ஆகமத்தின் படி கட்டப்பட்டன. இதனை வரலாறு “குகையிடிகலகம்” என பதிவு செய்கிறது. தஞ்சை பெரிய கோவில் கூட பாசுபத சைவ ஆகமத்தின் படிதான் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. இப்படியாக தமிழகத்திற்குள் ஒரு கலாச்சார படையெடுப்பையே அனுமதித்த வகையில் ராஜராஜனை தமிழகவரலாறு மன்னிக்காது.
புராணங்கள், தல வரலாறுகள் என்கிற பெயரில் உள்ளூர் தெய்வங்களை சைவ மதத்தோடு இணைத்த கைங்கர்யமும் இந்த காலகட்டத்தில்தான் நடந்தேறியது. முருகனும், விநாயகரும் சிவனின் பிள்ளைகளாகவும், மாயோன் என்கிற திருமால் சிவனின் மைத்துனராகவும் ஆக்கப்பட்டு அதற்கேற்ற கதைகள் கட்டப்பட்டன.
வைணவ மதமும் பல்லவர்களின் காலத்தில்தான் தமிழகத்தில் நுழைந்தது. சோழ மன்னர்களிடம் சைவர்களுக்கு கிடைத்த ஆதரவு வைணவர்களுக்கு கிடைக்கவில்லை. மிக கடுமையான எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் தமிழகத்தில் வைணவம் தமிழகத்தில் பிழைத்துக் கிடந்தது. பின்னாளில் சேர, பாண்டிய, நாயக்க மன்னர்களின் காலத்தில்தான் பெரும்பான்மையான வைணவதலங்கள் சிறப்படைந்தன.
ஆறாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இஸ்லாமியர்கள் குதிரைவியாபாரிகளாக தமிழகத்தில் நுழைந்தனர். பாண்டிய, சோழ மன்னர்கள் இவர்களுக்கு ஆதரவளித்தனர். குடியிருக்க, வழிபாட்டுத்தலம் அமைத்துக் கொள்ள இடம் ஒதுக்கப்பட்டன. அப்படி சோழர்களால் உறையூரில் ஒதுக்கப்பட்ட இடத்தில் கட்டப்பட்ட பள்ளிவாசல் இன்றும் இருந்துவருகிறது. உறையுர் இன்றைய திருச்சி மாநகரத்தின் ஒருபகுதியாக இருக்கிறது.
கிருத்துவ மதம் சேர மன்னர்களின் மூலமாகத்தான் தமிழகத்தில் நுழைந்தது. ஒரு சேர மன்னன் கிருத்துவனாக இருந்ததாகக்கூட தகவல்கள் உண்டு.