பதிவுலகில் அவர் எனக்கு ஜூனியர். அதைத் தவிர மற்றெல்லாவற்றிலும் என்னை விட பல விதத்திலும், பல வகையிலும் சீனியர். ஒரு மனிதன் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதற்கும், எப்படி வாழக்கூடாது என்பதற்கும் உதாரணம் காட்டுமளவுக்கு உதாரண புருஷனாய் வாழ்ந்தவர்.
எனக்கும் அவருக்கும் எப்போதுமே ஏழாம் பொருத்தம்தான். எனக்கு மட்டுமில்லை, இங்கே பரவியிருக்கும் பலருக்கும் அதே நிலைதான். ஆனால் மனிதர் தன் முரட்டு பிடிவாதத்தினால், தான் பிடித்த குரங்கை கடைசி வரை முயல் என்றே சாதித்துவிட்டுப் போனவர்.
சமீபத்தில்(டோண்டுவின் புகழ் பெற்ற சொல்லாடல் இது) அதாவது 2005 துவங்கி அவரோடு பல தடவைகள் பின்னூட்டங்களின் வழியே சண்டை பிடித்திருக்கிறேன். ஒரு தடவை கூட இருவரும் வரம்பு மீறியதில்லை. பெரியவர் டோண்டு என்றே அவரை குறித்து எழுதியிருக்கிறேன். அந்த மரியாதைக்கு தகுந்தவர்தான் ஒரு கட்டத்தில் சலித்துப் போய் அவரோடு மல்லுக் கட்டுவதை நிறுத்தி விட்டு அவர் பக்கம் போகாமலிருக்கவும் செய்தேன். ஆனாலும் கூட அவ்வப்போது அவர் பதிவு கண்ணில் படும் போது வாசித்து விட்டு மனிதர் திருந்தவே இல்லை என நினைத்துக் கொள்வதுண்டு.
அவருடைய மகளின் படத்தை போலி டோண்டு தன்னுடைய “ஆப்பு” தளத்தில் வெளியிட்ட போது அதை எதிர்த்து கடுமையாக வாதிட்டு அந்த படத்தை நீக்க காரணமாயிருந்தவர்களில் ஒருவன் என்பதால் எனக்கு நன்றி தெரிவித்து தனியொரு மின்னஞ்சல் அனுப்பியிருந்தார். என்னுடைய தொலைபேசி எண்ணையும் கேட்டிருந்தார். எனக்கு அவரோடு தொடர்பிலிருக்க விருப்பமில்லை என்பதால் அந்த மின்னஞ்சலை நிராகரித்தேன். அதன் பிறகு பல தருணங்களின் அவரோடு மாற்றுக் கருத்துக் கொண்டு விவாதித்திருக்கிறேன்.
.வாழ்க்கை குறித்த அவரது சில தீர்மானங்கள் நம் ஒவ்வொருவருக்குமானவை. தன்னுடைய முடிவுகளில் அவர் ஒரு போதும் சமரசம் செய்து கொண்டதே இல்லை. அந்த வகையில் எனது மரியாதைக்குரிய எதிரி டோண்டு அவர் காலமான செய்தி தெரிந்த போது சில நிமிடங்கள் சலனமில்லாமல் உட்கார்ந்திருந்தேன். இப்போதும் கூட அவர் கொண்டிருந்த கருத்துக்களில் எனக்கு மாறுபாடு உண்டு. ஆனால் அந்த மனிதரின் மேலிருக்கும் மரியாதை நேற்றை விட இன்று கூடியிருக்கிறது.
அவர் ஆத்மார்த்தமாய் வணங்கிய தென் திருப்பேரை மகரநெடுங்குழைக்காதன் அவருக்கு அவர் விரும்பிய வைகுண்ட பதவியை அளித்திட எனது பிரார்த்தனைகளை இணைத்துக் கொள்கிறேன்.
என்னைப் போலவே அவரோடு மாற்றுக் கருத்து கொண்டிருந்த இருவரின் அஞ்சலிப் பதிவுகள்.