Skip to main content

ஒரு காட்சி!, இரண்டு மொழி!!

வெற்றிகரமாய் ஓடிய திரைப் படங்கள் மொழி மாற்றப் படுவது ஒன்றும் புதிதில்லை. சமகால தமிழ் சினிமாவின் பத்துக்கு எட்டுப் படங்கள் பிற மொழிகளின் வெற்றிப் படங்களே. சிலர் முறையாக வெற்றிப் படத்தின் உரிமையை வாங்கி மொழி மாற்றம் செய்கிறார்கள், பலர் இங்கேயும் அங்கேயும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் பிய்த்து அதைப் போலவொரு புதுக்கதையை உருவாக்கி விடுகின்றனர்.

வருமானத்தையும், வெற்றியையும் மட்டுமே முன்னிருத்தும் கலை வடிவங்களில் இம் மாதிரியான சமரசங்கள் தவிர்க்க இயலாதுதான், அதே நேரத்தில் மொழி மாற்றுப் படங்கள் எல்லாம் வெற்றிகரமாய் ஓடி விடுவதில்லை. ஈயடிச்சான் காப்பியாக மொழி மாற்றப் பட்ட பல படங்கள் பெரும் தோல்வியை சந்தித்தது வரலாறு.

இன்று அந்த வகையில் எடுக்கப் பட்ட இரண்டு படங்களைப் பற்றியும் அதில் வரும் குறிப்பிட்ட ஒரு பாடல் காட்சியையும் பார்ப்போம்.

1968 ல் ஷம்மி கபூர், ராஜஶ்ரீ நடிப்பில் வெளியான படம் "பிரம்மச்சாரி". ஷம்மிக் கபூர் புகழின் உச்சியில் இருந்த போது வெளி வந்த வெற்றிப் படம். 1970 ல்  இந்தப் படம் தமிழில் சிவாஜி கணேசன், ஜெயலலிதா நடிப்பில்  "எங்க மாமா" என்ற பெயரில் வெளியானது.

மிகுந்த சிரமங்களுக்கு இடையே குழந்தைகளுக்கான அனாதை இல்லம் நடத்தும் கதையின் நாயகனின் வாழ்க்கையில் உள்ளே வந்து போகும் ஒரு பெண், அவளுடனான காதல்,பிரிவு, சோகம் என எல்லா ரசங்களும் கலந்து கட்டிய கலவைதான் இந்த படத்தின் கதை. இரண்டு மொழியிலும் படத்தின் வெற்றிக்கு பாடல்கள் பேருதவியாய் இருந்தன என்றால் மிகையில்லை.

ஹிந்தியில் முகமது ரஃபி யின் குரலில் பாடல்கள் சக்கை போடு போட்டன என்றால், தமிழில் அதற்கு சற்றும் குறையாத டி.எம்.எஸ் ன் குரலில் பாடல்கள் காலம் கடந்து நிற்கின்றன. முதலில் மூலப் படமான ஹிந்தியில் வரும் பாடல் காட்சியை பார்ப்போம்.

நாயகனை தவறாக புரிந்து கொண்ட நாயகி, அவனை வெறுப்பேற்ற வில்லனை திருமணம் செய்து கொள்ள சம்மதிக்கிறார். சூழ்நிலை கைதியான நாயகனோ, நாயகியிடம் உண்மையை சொல்ல முடியாமல் மௌனம் காக்கிறான், இந்த நிலையில் நாயகன் பகுதி நேர பாடகனாய் இருக்கும் ஹோட்டலுக்கு வரும் நாயகியும் வில்லனும் தங்களுக்கு திருமணம் ஆக இருப்பதாயும், தங்களை வாழ்த்தி பாடும்படியும் கூறுகிறார்கள்.

இதுதான் காட்சியமைப்பு, தன் இயலாமையை நாயகன் பாடலின் வழியே நாயகிக்கு தெரிவிக்க வேண்டும். இப்போது ஹிந்தி படத்தின் பாடல் காட்சியை பாருங்கள்.


மொழி புரியாதுதான், ஆனால் உணர்வுகளையும், இசையையும் உள்வாங்க முடியும்தானே...லவ்வர் பாய் எனவும் என்ட்டெர்டெய்னர் எனவும் அறியப் பட்ட ஷம்மி கபூர் இந்த காட்சியில் தனது வழமையான அங்க சேஷ்ட்டை எல்லாம் தவிர்த்து விட்டு உட்கார்ந்த நிலையில் அத்தனை பாவங்களையும் கொட்டியிருக்கிறார்.

இனி இதே பாடல் காட்சியை தமிழில் பாருங்கள். சில இடங்களில் கேமிரா கோணங்கள் கூட அச்சு அசலாக ஒரிஜினலை பின் பற்றியிருப்பார்கள். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாய் அவர்களின் உடைகளும், அதன் நிறங்களும் கூட ஒன்றாயிருப்பதை அவதானிக்கலாம்.


காலம் காலமாய் நடந்து வரும் ஈயடிச்சான் காப்பிகளுக்கு இந்த பாடல் காட்சி ஒரு உதாரணம் மட்டுமே, ரிஸ்க் எடுக்கக் கூடாது என்பதும், வெற்றி பெற்ற சென்ட்டிமென்ட் என்பதுமே இம் மாதிரியான ஜெராக்ஸ் முயற்சிகளுக்கு அடிப்படையாக இருக்கிறது.

இந்த பதிவின் நோக்கம் யாரையும் குறை சொல்வதில்லை, வெகு நாளாய் பத்தி எழுதாமல் ட்விட்டரிலும், முகநூலிலும் குட்டி குட்டியாய் எழுதிக் கொண்டிருந்ததில் என் பழைய எழுத்தை தொலைந்து விட்டேனோ என்கிற கவலையை பரிட்சித்துப் பார்க்கும் ஒரு முயற்சியே இந்த பதிவு.

பதினைந்து நிமிடத்தில் எழுதி முடித்த பதிவு இது.... :)

Popular posts from this blog

மதங்கள் என்ன செய்யும் !

மதங்கள் எதுவாக இருந்தாலும் அவை  இதைத்தான் செய்யும்.  சொல்லிவைத்தாற் போல அவை பிணங்களின் மீதே உயிர்த்தெழும். பிரிவினைகளில் உரம் பெறும். வெறுப்புகளே  அதன் வீரியம். ரத்தம் குடித்தே உயிர் வாழும். பெண்களை  போற்றாது, ஆனால் அங்கிருக்கும் பெண்கள் வரிந்து கட்டிக்க கொண்டு அதை போற்றுவார்கள். ஆனால்..... இந்த  மதங்களின் "அசட்டு" கடவுள்கள் மாய்ந்து மாய்ந்து அன்பை, சமத்துவத்தை, அறத்தை, அஹிம்சையை போதித்திருப்பார்கள் . அவற்றை இந்த மதங்கள் கண்டுகொள்வதும்  இல்லை, கவலைப்படுவதும் இல்லை. இதெல்லாம் தெரிந்தும் இந்த கடவுளர்களால் இன்று வரை மதங்களை எதுவும் செய்ய முடிவதில்லை. அதனாலேதான் அசட்டு கடவுள்கள் என்கிறேன். கொஞ்சம் கவனித்துப்பாருங்கள்  எந்த ஒரு கடவுளும் மதச்சண்டைகளில் தன்னுடைய ஆட்களை  காப்பாற்றியதாக வரலாறு இல்லை. அதாவது மதங்களுக்கும் தனக்கும் எந்த ஒரு தொடர்பும் இல்லை என்பதைப் போலத்தான் எல்லா கடவுளர்களும் இருக்கிறார்கள். இதை ஏனோ இந்த ஆவேச மதப்ரியர்கள்(எத்தனை நாளைக்குத்தான் மதவெறியர்கள் என்று எழுதுவது) புரிந்து கொள்வதில்லை.  சரி, இந்த கடவுளர்கள் தங்களுக்குள்ளாவது சண...

அழகரும் பின்னே ஞானும்ம்ம்ம்

நேற்று மாலை நான்கு மணி வரை மதுரைக்கு போகும் திட்டம் எதுவுமில்லை. ஒரு வருடமும் இல்லாத வகையில் இந்த வருடம் அழகர் என்னை மிஸ் பண்ணப் போகிறார் என்றே நினைத்திருந்தேன். சூழ்நிலைகள் மற்றும் வேலைகளின் காரணமாய் இந்த திருவிழா எல்லாம் முடிந்த பின்னால் ஊருக்குப் போகலாமென என்னையே சமாதானம் செய்து கொண்டிருந்தேன். தம்பியும், தங்கையும் இதே சிங்காரச் சென்னையில் ஆளுக்கு ஒரு பகுதியில் செட்டிலாகி இருந்தாலும், நாங்கள் ஆடிக்கொரு தடவை, அம்மாவாசைக்கு ஒரு தடவைதான் நேரில் பார்த்துக் கொள்கிறோம். அவரவர் வேலையில் அவ்வளவு பிஸியாக இருக்கிறோமாம். ஆனால் இரண்டு நாளைக்கொரு தடவை ஃபோனில் ஷேம லாபங்களை விசாரித்துக் கொள்வதுண்டு. அந்த வகையில் நான்கு மணி வாக்கில் தம்பி போனில் அழைத்து, “சாமி பார்க்கப் போகலாமா” எனக் கேட்டான்.  அவன் பற்ற வைத்த அந்த பொறி பற்றிக் கொண்டு எரிந்ததில் ஏழு மணிக்கெல்லாம் கோயம்பேட்டில் இருந்து கிளம்பிய ARC Travels ன் ஏஸி பஸ்ஸில் உட்கார்ந்திருந்தோம். காலையில் நாலு மணிக்கெல்லாம் கொண்டு மதுரை கொண்டு சேர்த்து விடுவதாய் கூறினர். ஆனால் பேருந்து சென்னையை விட்டு வெளியே வந்த போது மணி ஒன்பதாகி இருந்தத...

2012

பத்துப் பதினைந்து வருடத்து முயற்சியில் ஒரு மலையுச்சிக்குப் போன மிதப்பில், கவனம் சிதறியோ அல்லது கால் இடறியோ தலை குப்புற விழுந்து, அந்த அடி தந்த காயத்தையும், அது தந்த வேதனையையும் உள் வாங்கி, நிதானித்து வலியோடு எழுந்து நின்றது 2011 என்றால், காயங்களை ஆற்றி மெல்ல இயல்புக்குத் திரும்பி மீண்டும் மலை உச்சியை நிமிர்ந்து பார்க்கவும், அதன் மீது மீண்டும் ஏறவும் தீர்மானித்தது 2012.  மெல்ல மெல்ல உயரம் போவது சாதனை, உயரத்தில் இருந்து தொபீரென கீழே விழுவது வேதனை....இரண்டையும் அனுபவிக்கும் வாய்ப்பு எல்லோருக்கும் வாய்க்காது. இரண்டையும் பார்த்தாயிற்று.வெயிலின் அருமையை நிழலிலும், நிழலின் அருமையை வெயிலிலும் தெரிந்து கொண்ட வகையில் நான் பாக்கியவான்.  அந்த வகையில் இத்தோடு தொலைந்தான் என நினைத்தவர்களுக்கு ஏமாற்றத்தையும், அட அதற்குள் எழுந்து விட்டானே என்றவர்களுக்கு ஆச்சர்யத்தையும் தர முடிந்ததுதான் இந்த ஆண்டின் ஒரே சாதனை. புத்தாண்டில் இதையெல்லாம் செய்யப் போகிறேன் என இப்போது பட்டியலிடுவதை விடவும் , இந்த வருடத்தில் இதையெல்லாம் சாதித்திருக்கிறேனென  வருட முடிவில்  பதிவெழுதவே விரும்புகிற...